27 yaşındayım ve bugüne kadar adını bile duymadığım tatmadığım bir lezzet KAJU. lakin kadim dostum Tarık sayesinde bu lezzete muvaffak olduk. vazgeçemediğimiz bu lezzeti tatmak bizim gibi ufak memurlar için üç ayda bir yüz gramı geçmemek üzere mümkün. karışık kuruyemiş arasında iki kişi için ayrılmış kase içerisinde sunulan kaju maden işçisi edasıyla ya da varoşlarda dağıtılan ve binlerce insanın hücum ettiği bedava yiyecekler misali ellerin kaseye dalıp dalıp çıktığı ve hiç kalmayana dek yendiği bir gıda. fakat; o iki kişiden biri sizseniz diğerinin tarık olmamasına dikkat etmelisiniz. aksi takdirde bu lezzetten mahrum kalır veya en iyi ihtimal bir tane yiyebilirsiniz. bugün ise alışılagelmiş bir kaju gününün aksine elibol,cömert hocamız hasan bey’in hediyesi olan yarım kilo kaju beş kişiye ki kişi başı yüz gram düşer dağıtılarak yenilmesi sağlandı. bu bize uzun süre yeter sanırım. size tavsiyem en yakın kuruyemişçiye gidin ve maddiyatınıza bakmaksızın en az 50 gr. olmak koşuluyla kaju alın ve kimseyle paylaşmayın. şimdiden afiyet olsun